IndeksIndeks  SzukajSzukaj  UżytkownicyUżytkownicy  GrupyGrupy  RejestracjaRejestracja  ZalogujZaloguj  

Geografia


Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematuShare | 
 

 Geografia

Zobacz poprzedni temat Zobacz następny temat Go down 
AutorWiadomość


avatar
konta specjalne
PisanieTemat: Geografia   Sob Lip 30, 2016 9:49 am


Geografia

Okupacja niemiecka niosła za sobą zmiany na mapie Europy, a Francja nie była wyjątkiem od tej reguły. Terytoria podzielono, część z nich wcielono do Rzeszy, inne zyskały pozorną niezależność, lecz nie zmieniało to faktu, że ta część kontynentu od 1940 roku znajdowała się pod władzą Hitlera.  

Od czasów Wielkiej Rewolucji, Francja była podzielona na departamenty (których polskimi odpowiednikami mogłyby być powiaty). Z 90 z nich, Armia Niemiecka całkowicie okupowała 42, a częściowo 13. 35 departamentów nie było okupowanych.




Północne i zachodnie terytoria Francji, w tym Paryż, znajdują się w strefie okupowanej (zone occupée), w pełni zarządzanej przez Trzecią Rzeszę. Część lokalnych władz kontynuuje tu swoją pracę, jednak za brak całkowitej współpracy grozi natychmiastowe usunięcie z urzędu.

Rząd Vichy posiada władzę nad nieokupowaną (zone libre), południową częścią kraju, jednak kolaboracja sprawia, że niemieckie wpływy sięgają również tutaj. Obszar ten zajmuje 246,618 kilometrów kwadratowych, czyli prawie 45% terytorium Francji i obejmuje około 33% całkowitej francuskiej siły roboczej.

Od 22 czerwca 1940 roku, północną i południową część Francji dzieli linia demarkacyjna, licząca prawie 1200 kilometrów i przebiegająca przez trzynaście departamentów. Aby ją przekroczyć, należy posiadać specjalne pozwolenie pisemne od władz niemieckich (dokumenty laissez-passer), jednak na ich wydanie mogą sobie pozwolić nieliczni. Obowiązkowe jest stawienie się w punkcie meldunkowym (checkpoint), a osoby pochodzenia Żydowskiego nie są wpuszczane na okupowane tereny.
W praktyce granice linii są modyfikowane na życzenie władz lokalnych.

Tereny Alzacji-Lotaryngii zostały wcielone do Rzeszy, a region Nord-Pas-de-Calais znalazł się pod wojskową administracją Belgii i Północnej Francji.
Ta sama administracja, z siedzibą w Brukseli, odpowiada za sprawy cywilne na terenach stref zakazanych (zone interdite) - terenów z ograniczonym dostępem (do którego uprawniają jedynie przepustki).
Przybrzeżne tereny wojskowe sięgają 20 km w głąb lądu i rozciągają się od Dunkierki aż po Hendaye, zyskując przydomek Muru Atlantyckiego.
Drugą z zakazanych stref jest zlepek terenów Lotaryngii, Szampanii, Pikardii i regionu Franche-Comté. Pochodzącym stamtąd wojennym uchodźcom zabrania się powrotu do domu, a poprzez przybywanie niemieckich osadników, okolice przygotowywane są do pełnej aneksji, do Rzeszy.

Przez 50 kilometrów od granicy z Włochami rozciąga się tak zwana purpurowa linia, przekształcona w zdemilitaryzowaną strefę.

Francuskie imperium kolonialne pozostaje pod władzą reżimu Vichy i marszałka Petaina.
W Amerykach: Gujana Francuska, Gwadelupa (Les Saintes, Marie-Galante, la Désirade), Martynika, Saint-Pierre i Miquelon, Saint-Martin, Saint-Barthélemy.
W Afryce: Maroko Francuskie, Algieria Francuska, Tunezja Francuska, terytorium Fezzan-Ghadames, Wybrzeże Kości Słoniowej, Dahomej Francuski, Sudan Francuski, Gwinea Francuska, Mauretania, Niger, Senegal, Górna Wolta Francuska (Burkina Faso), Togo Francuskie, Ubangi-Szari, Kongo Francuskie, Gabon, Kamerun Francuski, Madagaskar, Komory, Reunion.
Azja: Indochiny Francuskie (Laos, Kambodża, Wietnam, prowincje chińskie), Indie Francuskie (Pondicherry, Karikal, Yanaon, Mahé, Chandernagore), Liban Francuski.


PARYŻ


Powyższa mapa jest wręczana żołnierzom niemieckim, przybywającym do Paryża i stacjonującym w mieście.

Paryż jest największym miastem francuskim i osobnym departamentem (numer 75), położonym nad Sekwaną, w centrum Basenu Paryskiego. Dzieli się na 20 dzielnic, których numeracja biegnie spiralnie od środka, zgodnie z ruchem wskazówek zegara (tworząc kształt muszli ślimaka), jednak żywy jest także podział na Lewy i Prawy Brzeg.

Latem, pomimo silnego nasłonecznienia, temperatura waha się w granicach 15-25 °C. Wiosną i jesienią pogoda jest zmienna, dni są zazwyczaj łagodne, a noce chłodne. W zimie rzadko pada śnieg, niebo jest przeważnie zachmurzone, jednak generalnie temperatura nie spada poniżej 7 °C. Występujące przymrozki są niewielkie w skali roku, a miasto jest znane z nagłych, obfitych deszczy.

Liczba ludności wynosi ponad 6 milionów (dane z 1936 roku), nie licząc stacjonujących wojsk niemieckich. Te ostatnie podbijały miasto od północy, dlatego tamtejsze obrzeża są rzadziej zaludnione - w obawie przed żołnierzami wroga, ludność postawiała majątki i szukała ratunku w ucieczce na południe.  

Od 21:00 do 5:00 na terenie całego Paryża obowiązuje godzina policyjna, a światła miasta gasną.





Ostatnio zmieniony przez Francja dnia Sob Lip 30, 2016 9:51 am, w całości zmieniany 1 raz
Powrót do góry Go down
Zobacz profil autora


avatar
konta specjalne
PisanieTemat: Re: Geografia   Sob Lip 30, 2016 9:50 am


Dzielnice Paryża

Arrondissements de Paris




PRAWY BRZEG

Louvre (1. dzielnica) - serce miasta i jego geograficzne centrum, mimo to jest najmniej zaludnioną dzielnicą. Obszar pełen zabytków i historycznych atrakcji, niektóre z nich sięgają nawet średniowiecza. W granicach tej dzielnicy leży Île de la Cité – jedna z dwóch wysp w centrum Paryża.

Przykładowe ulice:
 

Bourse (2. dzielnica) - najmniejsza dzielnica Paryża, ale słynna w całym mieście dzięki ABC Théâtre, gdzie widownia składa się wyłącznie z okupantów. Znajduje się tu również niemieckie kino Le Grand Rex. Mundurów ze swastyką jest więc w tej dzielnicy wyjątkowo dużo.

Przykładowe ulice:
 

Temple (3. dzielnica) - w tej niewielkiej dzielnicy swój dom znalazło wielu imigrantów, o czym świadczy gwarne mimo okupacji Chinatown. Na ternie Temple znajdowały się niegdyś pola uprawne należące do templariuszy, a także ich twierdza, do czego nawiązuje zresztą sama nazwa.

Przykładowe ulice:
 

Hôtel de Ville (4. dzielnica) - trzecia najmniejsza dzielnica Paryża graniczy z dzielnicą Louvre, dzięki czemu bardzo łatwo dotrzeć z niej do wielu znajdujących się tam zabytków. Hôtel de Ville może się również pochwalić urokliwą ścieżką spacerową biegnącą wzdłuż Sekwany.

Przykładowe ulice:
 

Élysée (8. dzielnica) - wizytówką tej dzielnicy bez wątpienia są słynne Pola Elizejskie, które ciągną się od Placu Zgody do Łuku Triumfalnego. To właśnie tutaj najczęściej maszerują niemieckie defilady wojskowe. Élysée ma też nieco inną stronę - nocą głośna muzyka i śmiech dobiegają z elitarnego One-Two-Two.

Przykładowe ulice:
 

Opéra (9. dzielnica) - nazwa tej dzielnicy pochodzi oczywiście od znanej w całej Francji i za granicą Opery Paryskiej, która każdego wieczora gości, zupełnie jak przed okupacją, tłumy widzów. Nie jest to zresztą jedyne miejsce, w którym mieszkańcy Paryża mogą zaczerpnąć odrobiny kultury - w dziewiątej dzielnicy znajdują się także Casino de Paris i Folies Bergère.

Przykładowe ulice:
 

Enclos-St-Laurent (10. dzielnica) - w tej części Paryża również spotkać można wielu imigrantów. Najważniejszym punktem tej dzielnicy jest z kolei dworzec (zwany Północnym), gdzie każdego dnia na peron wysiada coraz więcej i więcej okupantów.

Przykładowe ulice:
 

Popincourt (11. dzielnica) - jest to malownicza, choć najgęściej zaludniona dzielnica, w której na uwagę zasługuje przede wszystkim Plac Republiki. Przyciąga on artystów, drobnych sprzedawców i zwykłych przechodniów, którzy chętnie zajmują liczne ogródki kawiarniane.

Przykładowe ulice:
 

Reuilly (12. dzielnica) - jedna z największych dzielnic Paryża, pełna niewielkich restauracji, sklepików i innych ukrytych miejsc. Niegdyś nazwa Reuilly kojarzyła się wyłącznie ze słynną kwiaciarnią Fridy, choć obecnie miejsce to lekko podupada, a paryżanie mogą jedynie z melancholią powspominać kilometrowe kolejki ciągnące się przed kwiaciarnią.

Przykładowe ulice:
 

Passy (16. dzielnica) - około połowę powierzchni szesnastej dzielnicy zajmuje Lasek Buloński - za dnia spokojne, chętnie odwiedzane miejsce; nocą miejsce spotkań tej najgorszej śmietanki towarzyskiej i najtańszych prostytutek. Mimo to Passy zamieszkują najbogatsi oraz najbardziej uprzywilejowani paryżanie.

Przykładowe ulice:
 

Batignolles-Monceau (17. dzielnica) - siedemnasta dzielnica ma szczególne miejsce w sercach paryżan. To tutaj znajduje się jeden z najbardziej lubianych teatrów kabaretowych, gdzie niemiecki mundur to raczej rzadki widok. Z całej stolicy ściągają tu praktycznie tłumy.

Przykładowe ulice:
 

Butte Montmartre (18. dzielnica) - położona na wzgórzu Montmartre dzielnica od wielu lat ma duży wkład w życie kulturalne i artystyczne miasta. Można znaleźć tu kina oraz teatry (w tym Moulin Rouge), a także podziwiać wspaniałą bazylikę wznoszącą się na samym szczycie wzgórza.

Przykładowe ulice:
 

Buttes-Chaumont (19. dzielnica) - duża liczba parków znajdujących się w tej dzielnicy na pewno jest miłą odmianą dla tych mieszkańców miasta, którzy nie mogą już patrzeć na otaczające ich ze wszystkich stron zabudowania. W Buttes-Chaumont mieści się także Konserwatorium Paryskie, a ćwiczących w nim studentów słychać niemal w każdym parku.

Przykładowe ulice:
 

Ménilmontant (20. dzielnica) - dwudziesta dzielnica Paryża słynie z małych kawiarenek, które nieustannie rywalizują ze sobą o klienta. Ich właściciele przekrzykują się nawzajem, zachęcając do spróbowania kawy czy świeżego pieczywa, przez co Ménilmontant zyskał pod tym względem sławę dosyć hałaśliwej dzielnicy.

Przykładowe ulice:
 


LEWY BRZEG

Panthéon (5. dzielnica) -  piąta dzielnica może się poszczycić tym, że jest w Paryżu najstarsza. Na uwagę zasługuje w niej bez wątpienia sam monumentalny Panteon, a także Muzeum Człowieka, które od lat stanowi Mekkę dla pasjonatów nauki.

Przykładowe ulice:
 

Luxembourg (6. dzielnica) - ta część Paryża od lat znana jest głównie dzięki Ogrodowi Luksemburskiemu. Miejsce to przyciąga wszystkich tych paryżan, którzy pragnąc uciec od zgiełku innych części miasta, szukają odpoczynku w olbrzymim ogrodzie.

Przykładowe ulice:
 

Palais-Bourbon (7. dzielnica) - jest to jedna z najważniejszych części miasta, którą dosłownie każdy - i paryżanin, i okupant - musiał choć raz odwiedzić. Oprócz wielu zabytków znajduje się tutaj arcyważna ambasada Trzeciej Rzeszy oraz Instytut Niemiecki, a nad całą dzielnicą góruje słynna Wieża Eiffla.

Przykładowe ulice:
 

Gobelins (13. dzielnica) - przed wojną dzielnica ta kandydowała do miana najszybciej rozwijających się pod względem rozwiązań architektonicznych, lecz okupacja skutecznie to utrudniła. Obecnie paryżanie odwiedzają ją w dużej mierze dzięki Francuskiej Bibliotece Narodowej, gdzie wciąż jeszcze można znaleźć wiele zabytków francuskiej literatury.

Przykładowe ulice:
 

Observatoire (14. dzielnica) - czternasta dzielnica to miejsce, które szczególnie upodobali sobie artyści, ale też ludność przybyła z Bretanii. Znajduje się tutaj jeden z najważniejszych francuskich cmentarzy - Montparnasse - gdzie pochowane są zasłużone dla kraju osobistości.

Przykładowe ulice:
 

Vaugirard (15. dzielnica) - dzielnicę tę od lat zamieszkuje biedota, co raczej skutecznie odstrasza wszystkich paryżan z wyższych sfer. Miejsce to ma jednak sporo uroku i często rozbrzmiewa muzyką graną przez jednych z wielu tamtejszych artystów, którzy marzą o tym, że pewnego dnia zauważy ich akurat dyrektor samej Opery Paryskiej.

Przykładowe ulice:
 


Uwaga! Jeżeli zastanawiacie się, dlaczego w Lewym i Prawym Brzegu brakuje subforów z niektórymi dzielnicami, to już tłumaczymy. Wyszczególnione zostały tylko te dzielnice, w których znajduje się najwięcej ważnych dla fabuły oraz realiów lokacji. Z kolei w subforach Pozostałe dzielnice znajdziecie pojedyncze, równie istotne lokacje z niewyszczególnionych dzielnic. W ten sposób unikamy tworzenia osobnego subforum dla tylko jednego tematu.


Powrót do góry Go down
Zobacz profil autora
 
Geografia
Zobacz poprzedni temat Zobacz następny temat Powrót do góry 
Strona 1 z 1

Permissions in this forum:Możesz odpowiadać w tematach
Sous le ciel de Paris :: Krok Pierwszy :: Strefa Fabularna :: Vademecum-
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematuSkocz do: