IndeksIndeks  SzukajSzukaj  UżytkownicyUżytkownicy  GrupyGrupy  RejestracjaRejestracja  ZalogujZaloguj  

Mniejszości narodowe i etniczne


Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematuShare | 
 

 Mniejszości narodowe i etniczne

Zobacz poprzedni temat Zobacz następny temat Go down 
AutorWiadomość


avatar
konta specjalne
PisanieTemat: Mniejszości narodowe i etniczne   Sob Lip 30, 2016 9:55 am


Mniejszości narodowe i etniczne

Nastawienie Niemców, a w szczególności ich wodza, Adolfa Hitlera, do ludności pochodzenia żydowskiego było w czasie II wojny światowej powszechnie znane w całej Europie. Po dojściu w 1933 roku do władzy partii NSDAP, kierowanej przez wyżej wspomnianego, rozpoczęła ona realizację programu antysemickiego i rasistowskiego, a już w 15 września 1935 roku niemiecki Reichstag uchwalił ustawy rasowe, tzw. ustawy norymberskie, które wyłączały Żydów spod mocy obywatelstwa niemieckiego a także zakazywały małżeństw mieszanych pomiędzy Żydami a „aryjskimi” Niemcami. Za Żydów Niemcy uznawali osoby, w których rodzinie do trzeciego pokolenia wstecz była przynajmniej jedna osoba pochodzenia żydowskiego, była więc do forma dyskryminacji rasowej, a nie religijnej czy kulturowej. Jesienią 1941 roku podjęto decyzję o tzw. „ostatecznym rozwiązaniu kwestii żydowskiej”, co w praktyce miało oznaczać całkowitą zagładę Żydów w Europie.

Francja stanowiła idealne podłoże do rozwoju faszyzmu. Jeszcze po pierwszej wojnie światowej pod wpływem zwiększającej się liczby imigrantów (między innymi z Polski, Hiszpanii, Belgi oraz Grecji) zamieszkujących zatłoczone przedmieścia wschodniego Paryża, wzmacniały się ksenofobiczne poglądy na temat obcości Żydów oraz ich działania na rzecz złowrogich, obcych interesów. Wiele szanowanych francuskich rodzin żydowskiego pochodzenia postanowiło zdystansować się od biedniejszych, którzy niedawno przybyli z Europy Wschodniej. Powstawały nawet profaszystowskie oraz antysemickie ugrupowania (m.in. Caemlots du Roi, Jeunesse Patriotes,  Solidarité française czy La Cagoule). Konflikt nie ominął nawet studentów prestiżowych uczelniach jak Sorbona czy École normale supérieure, jak również prasy, gdzie prym wiodły najstarszy „Le Figaro” oraz „Je sius Patriot”, piętnujące nację oraz osoby publiczne tegoż pochodzenia.

W podzielonej na dwie strefy w czerwcu 1940 roku Francji mieszkało około 350 000 Żydów, z czego połowę stanowili uciekinierzy nieposiadający francuskiego obywatelstwa. 21 września 1940 roku niemiecki dekret nakazał ludności żydowskiej, zamieszkującej strefę okupowaną, zgłoszenie się do najbliższej prefektury policji, gdzie wszelkie ich dane umieszczone zostały w tzw. teczce Tularda, od nazwiska Andre Tularda, który był odpowiedzialny za kwestię żydowską we Francji. W Paryżu i okolicach obowiązek ten spełniło około 15 tysięcy Żydów. Do tego rozpoczęło się swobodne usuwanie osób pochodzenia żydowskiego z wszelkich dziedzin życia publicznego, szczególnie w przypadku kultury, gdzie pomijano nawet osoby o szczególnych dokonaniach w danej sferze. Wydzielono również dla nich specjalne strefy, w wyłącznie których mogli się „swobodnie” poruszać czy pokazywać. Ponad to doszło do konfiskaty wszystkich dzieł sztuki, które należały do osób pochodzących z tej nacji oraz zamknięcia należących do nich przedsiębiorstw (np. wydawnictw, kin), co było jednoznaczne z grabieżą.
Cała dokumentacja dotycząca nazwisk mieszkających we Francji Żydów została następnie przekazana w ręce Gestapo. 10 maja 1941 roku doszło do pierwszych obław wymierzonych w przedstawicieli ludności żydowskiej, w wyniku których aresztowano około 4 tysiące osób, które następnie wywiezione zostały m.in. do obozów w Pithiviers i Beaune-La-Rolande. Zamieszkujący Francję pod niemiecką okupacją Żydzi byli powszechnie narażeni na akty antysemityzmu ze strony zarówno niemieckich oficerów jak i miejscowej ludności, starającej się w ten sposób kolaborować z Niemcami.

Ustawy norymberskie dotyczyły, poza Żydami, także osób czarnoskórych i Romów, którzy przez Niemców uznawani byli za zagrażających czystości krwi. W przeciwieństwie jednak do postaw antysemickich, niechęć do Romów wywodziła się z niechęci społecznej oraz odrazy wobec kogoś znajdującego się na niższym poziomie hierarchii społecznej. W tradycji bowiem Romowie postrzegani byli jako próżni, pozbawieni wstydu, nieprzewidywalni, hałaśliwi oraz skłonni do przemocy i rozpusty, a Niemcy już od czasów Bismarcka prowadziły z nimi walkę. Przedstawiciele tej mniejszości, podobnie jak Żydzi, również spotykali się z powszechną dyskryminacją oraz obejmowani byli procesami eksterminacji prowadzonej przez III Rzeszę.

Od maja 1942 roku francuscy Żydzi są zmuszeni do noszenia na ramionach opaski z żółtą gwiazdą Dawida.



Powrót do góry Go down
Zobacz profil autora
 
Mniejszości narodowe i etniczne
Zobacz poprzedni temat Zobacz następny temat Powrót do góry 
Strona 1 z 1

Permissions in this forum:Możesz odpowiadać w tematach
Sous le ciel de Paris :: Krok Pierwszy :: Strefa Fabularna :: Vademecum-
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematuSkocz do: