IndeksIndeks  SzukajSzukaj  UżytkownicyUżytkownicy  GrupyGrupy  RejestracjaRejestracja  ZalogujZaloguj  

Wojsko i militaria


Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematuShare | 
 

 Wojsko i militaria

Zobacz poprzedni temat Zobacz następny temat Go down 
AutorWiadomość


avatar
konta specjalne
PisanieTemat: Wojsko i militaria   Nie Cze 04, 2017 5:46 pm



Ostatnio zmieniony przez Francja dnia Nie Cze 04, 2017 6:17 pm, w całości zmieniany 2 razy
Powrót do góry Go down
Zobacz profil autora


avatar
konta specjalne
PisanieTemat: Re: Wojsko i militaria   Nie Cze 04, 2017 5:49 pm


Wehrmacht, Abwehra


Wehrmacht:

Znane za czasów II wojny światowej siły zbrojne Trzeciej Rzeszy miały swój początek 16 marca 1935 roku. Zostały one powołane do życia na podstawie wydanej przez Hitlera ustawy o powszechnym obowiązku służby wojskowej, łamiącej ustalenia traktatu wersalskiego, a dokładniej zawartych w nim klauzul militarnych. Wehermacht powstał na miejscu dawnej Reichswehry, obejmował on zarówno siły  lądowe (Heer), lotnicze (Luftwaffe) jak i marynarkę wojenną (Kriegsmarine). Wojska znajdowały się pod panowaniem Oberkommando der Wehrmacht (OKW), naczelnym dowódcą zaś był  minister wojny feldmarszałek Werner von Blomberg, jednak po niecałych trzech latach, dokładnie dnia 27 stycznia 1938 roku, jego miejsce zastąpił sam Hitler.

Wojsko Niemieckie znane było z nieustępliwości i zaciekłej walki do samego końca, żołnierze byli posłuszni, a wszelkie wykroczenia, które się trafiały surowo karano. W armii panował niesamowicie surowy wymiar sprawiedliwości, podczas wojny niemal w każdym miesiącu 500 do 1000 żołnierzy stawało przed sądem, a około 89,4% z nich uznawano za winnych niesubordynacji i skazywano. Działanie to zapewniło ścisłe posłuszeństwo, zapobiegało dezercjom.
Nie da się ukryć, iż jednak nie każdy winny ponosił odpowiedzialność za swoje występki, części oficerom ich przestępstwa uchodziły płazem, aż dwukrotnie częściej skazywano szeregowych.

W roku 1939, w chwili wybuchu wojny, wojska Wehrmachtu liczyły sobie blisko 3,92 mln żołnierzy, z czego 3,18 mln stanowiła siła militarna, w którą wliczyć można było 46 dywizji piechoty, 4 dywizje zmotoryzowane, 4 lekkie i 7 pancernych. Niemcy posiadali wtedy do swoich usług aż 2916 samolotów, co stawiało ich na drugim miejscu, tuż po ZSRR, wśród krajów zaangażowanych w działania wojenne, a także około 28 okrętów, wykorzystywanych w czynnej walce (całościowo niemiecka marynarka wojenna posiadała w chwili wybuchu wojny około 100 okrętów).

W czasie, gdy Niemcy ruszyli na Francję ich wojska posiadały około 3-3,5 tysiąca maszyn (nie wliczając w to Junkersów Ju 52, które służyły wtedy jako transportowce), co dawało im znaczącą przewagę nad Francją, której siły powietrzne ograniczały się do 1,2 tys. samolotów.  Wśród najpopularniejszych maszyn używanych przez wojska niemieckie znajdowały się między innymi samoloty myśliwskie Messerschmitt Bf 109, w roku 1942 używano wersji G (Gustav), których pierwsze egzemplarze pojawiły się wiosną tego roku, a także spotkać można było jeszcze starze modele: E i F (w trakcie walk z Francją używano modeli E1 i E3 o prędkości maksymalnej ok. 550 km/h). Załogi tych samolotów najczęściej uzbrojone była w karabiny maszynowe MG 17 i działko MG 151. Popularne były również bombowce Junkersy Ju 88, zwane "niemieckimi Mosquito", który potrafił osiągnąć nawet 450 km/h, a także Junkersy Ju 87  i Heinkele He 111, które były podstawowymi średnimi bombowcami. Szerszą listę samolotów można zaleźć *tutaj*, zaś wszystkie maszyny marynarki wojennej *tutaj*.

Do najczęściej używanej przez żołnierzy broni ręcznej należały: karabin maszynowy MG 42 (znany wśród żołnierzy aliancki jako "Piła Hitlera", do użycia wszedł jednak dopiero w maju '42), karabin maszynowy MG 17 (popularny szczególnie wśród sił lotniczych), pistolety Walther P-38, a także Walther PP, pistolet maszynowy MP 40, granat ręczny Stielhandgranate 24 (do którego w '42 zarząd uzbrojenia Waffen-SS stworzył koszulkę odłamkową zwiększającą liczbę odłamków po wybuchu granatu), powstały w '42 granatnik przeciwpancerny faustpatrone (a od '43 jego następca Panzerfaust). Wśród broni artyleryjskiej można znaleźć: moździerze 5cm LGrW 36 (wojska niemieckie miały ze sobą aż 84 takie moździerze podczas kampanii francuskiej), haubice 10,5 cm leFH 18 (należące do standardowego wyposażenia jednostek niemieckich), armaty przeciwpancerne 7,5 cm PaK 97/38. Szerszą listę można zaleźć *tutaj*.

W roku 1942 siły Wehrmachtu liczyły około 8,22 milona, przy czym 5,75 mln stanowiły wojska lądowe, 0,57 mln marynarka wojenna i 1,9 mln siły lotnicze.
Stopnie wojskowe z Wehrmachtu i ich polskie odpowiedniki znajdziecie *tutaj*.
Na forum nie można tworzyć postaci o stopniach wyższych niż:
- w Heer i w Luftwaffe - Obersta
- w Kriegsmarine - Kapitana zur See

Abwehra:

Organ wywiadu i kontrwywiadu niemieckiego, istniejący od 1 stycznia 1921. Początkowo podlegał on pod Ministerstwo Obrony Narodowej, a jego działania były mocno ograniczone przez traktat wersalski. Niewielka jeszcze wtedy organizacja mogła sobie pozwolić jedynie na działania czysto defensywne, m.in. zapobieganie wszelkim zamachom, sabotażom, czy też likwidacje obcego szpiegostwa, jednakże od roku 1935, kiedy to Abwehra stała się częścią Ministerstwa Wojny, a później w 1938 Wehrmachtu, jej działania rozszerzyły się, a sam organ zdecydowanie urósł w siłę. Pod władzą kontradmirała Wilhelma Canarisa organizacja ta zatrudniała już ponad trzydzieści tysięcy pracowników.
W latach swojej świetności organizacja odpowiadała za prowadzenie wywiadu defensywnego wobec Francji, Belgii i Wielkiej Brytanii, a także ofensywnego wobec Polski i Czechosłowacji.Jej zadaniem było też przeprowadzanie akcji szpiegowskich, tworzenie siatek szpiegowskich organizacji dywersji oraz sabotażu przeciw ludności sprzeciwiającej się władzy. Współpracowali oni również z Gestapo w poszukiwaniach obywateli antysystemowych.
Abwehra zapisała się w historii, jako organ, w którym powstała silna opozycja przeciw Hitlerowi. Stanowili ją między innymi sam głównodowodzący kontradmirał Wilhelm Canaris, a także szef sztabu generalnego Hans Oster. Grupa sprzeciwiających się władzy Hitlera żołnierzy odpowiadała między innymi za przekazywanie wywiadowi brytyjskiemu informacji o działaniach głowy państwa Niemieckiego.




Ostatnio zmieniony przez Francja dnia Nie Cze 04, 2017 6:15 pm, w całości zmieniany 1 raz
Powrót do góry Go down
Zobacz profil autora


avatar
konta specjalne
PisanieTemat: Re: Wojsko i militaria   Nie Cze 04, 2017 5:52 pm


Waffen-SS

Część wojska niemieckiego nie należąca jednak oficjalnie do Wehrmachtu.
Początkowo powołany w celu wcielenia ochotników, którzy nie byli obywatelami państwa niemieckiego, zarówno tych mieszkających na terenie samych Niemiec jak i ludzi z państw sojuszniczych czy okupowanych, a także obywateli, którzy nie byli pełnoletni (poborowi mogli mieć 17 lat). Waffen-SS utworzono 9 listopada 1933, kiedy to jeszcze formalnie było częścią SA. Od roku 1934 jednak wojska te stały się samodzielną armią. Prekursorem tej jednostki był powołany w 1923 elitarny oddział szturmowy Stosstrup Hitler; ponadto wpływ na istnienie tych wojsko miały również dwie inne formacje: SS-Totenkopfverbände (SS-TV) znane również jako oddziały trupiej główki, czyli wartownicy obozów koncentracyjnych, a także: SS-Verfügungstruppe (SS-VT), oddziały dyspozycyjne będące rezerwą sił policyjnych. Wszystkie te jednostki z czasem utworzyły aktywne SS.
Od roku 1938 Waffen SS (zarówno te aktywne, jak i powszechne SS, czyli formacje rezerwowe) działały już jedynie na usługach Hitlera. Żołnierze wchodzący w skład tych wojsk nie odpowiadali przed dowództwem Wehrmachtu czy policji, a jedynie bezpośrednio przed Führerem. Z czasem doszło nawet do tego, iż generałowie wojsk niemieckich konkurowali z wyżej postawionymi żołnierzami SS.
Wojska Waffen-SS dzieliły się na 38 dywizji z czego aż 17 z nich składało się z rodowitych Niemców. Te właśnie dywizje uznawane były za najbardziej elitarne, uważano, że wpływ na fanatyzm często obserwowany wśród należących do nich żołnierzy wpływało wychowanie pod wpływem ideologii narodowo-socjalistycznej. W nazwach tych dywizji przestawiono szyk wyrazów, dzięki czemu wszystkie zaczynały się od skrótu "SS".
SS odpowiadało za bezpośrednie zwalczanie komunizmu oraz walkę z Ruchem Oporu, aresztowania podejrzanych o działanie z jakimkolwiek z tych ugrupowań. Mieli za zadanie przeprowadzanie akcji pacyfikacyjnych oraz licznych rewizji. Tworzyli własne siatki szpiegowskie, kontrolowali oraz wizytowali inne organizacje - np. fabryki, w których mieszkańcy sabotowali swoją pracę przez nieprecyzyjne wykonywanie powierzonych czynności czy, jak w przypadku Biblioteki Narodowej, podleganie wszelkim rozporządzeniom.
Stopnie wojskowe z Waffen-SS i ich polskie odpowiedniki znajdziecie *tutaj*.

Na forum obecnie nie można tworzyć postaci należących do Waffen-SS.

Najbardziej znane dywizje Waffen-SS

1. SS-Panzer-Division „Leibstandarte SS Adolf Hitler" (LSSAH)

Elitarna jednostka III Rzeszy, powstała w 1933 roku z oddziału straży przybocznej Hitlera - nazywano ją więc Gwardią Przyboczną Adolfa Hitlera. Dała ona początek Waffen-SS. Przyjmowano do niej wyłącznie ochotników, których poddawano starannej selekcji. Hasłem 1 Dywizji Pancernej SS było "Meine Ehre heißt Treue" – Moim honorem jest wierność.
W 1933 roku oddział otrzymał nazwę SS-Sonderkommando Berlin, a 9 listopada przemianowano jednostkę na Leibstandarte Adolf Hitler. 15 sierpnia 1938 roku została powołana jako stała jednostka wojskowa, a we wrześniu dołączona do SS-Verfügungstruppe.

Ważne daty:

29-30 czerwca 1934 - noc długich noży, zamach stanu (III Rzesza).
marzec 1935 - zajęcie Zagłębia Saary (III Rzesza).
marzec 1936 - remilitaryzacji Nadrenii (tereny III Rzeszy okupowane przez państwa Ententy).
1938 - aneksja Austrii i Kraju Sudeckiego (Austria, Czechosłowacja).
1939 - kampania wrześniowa, walki pod Łodzią, Modlinem i Warszawą. Zabicie 200 cywili w Złoczewie. Strzały miały też miejsce w Bolesławcu, Torzeniecu, Goworowie, Mławie i Włocławku (Polska).
10 maja 1940 - przemarsz przez okolice Zutphen i Rotterdam (Holandia).
15 maja 1940 - atak na miasta: Dunkirk, Watten (Wattenberg), Wormhout.
luty 1941 - atak na Jugosławię. Zdobycie Skopje, a następnie wkroczenie do Grecji i zajęcie Janiny. Operacja Marita. (Bałkany). Przemarsz do Czechosłowacji, potem Polski.
15 lipca - sierpień 1941 - udział w bitwie o Uman (Ukraina).
sierpień - wrzesień 1941 - bitwa o Kiev, przemarsz do Perekop (Ukraina).
1941 - operacja Barbarossa, walki w Taganrog oraz pod Donem (Związek Radziecki).
1942 - wycofanie jednostki do Francji.

2. SS-Panzer-Division „Das Reich"

Dywizja utworzona w 1934 roku jako SS-Verfügungstruppe. W 1940 roku stała się formacją Waffen-SS. Wraz z SS-Totenkopfverbänden oraz Leibstandarte SS Adolf Hitler ukształtowała Waffen-SS.

Ważne daty:


10 - 14 maja 1940 - Kampania Holenderska (Holandia).
maj 1940 - przemarsz przez Belgię.
maj 1940 - kampania francuska, działania w Dunkirk, Merville (Francja).
kwiecień 1941 - inwazja na Jugosławię (Belgrade) i Grecję.
1941 - plan Barbarossa, przemarsz pod Moskwę. Bitwa o Yelnyę i o Moskwę. (Związek Radziecki).
początek 1942 - wycofanie do Francji w wyniku dużych strat.

3. SS-Panzer-Division „Totenkopf"


Powstała z SS-Totenkopfverbände. Jej rekruci pochodzili głównie ze Strażników Niemieckiego Obozu Koncentracyjnego (Wachmannschaften der deutschen Konzentrationslager). Uważano ją za elitarną dywizję Waffen-SS, motywowaną jednością i o duchu narodowego socjalizmu jednostki. Była ona wyjątkowo bezwzględna i brała udział w licznych zbrodniach wojennych.

Ważne daty:

1939 - przemarsz przez Ludwigsburg (III Rzesza).
początek 1940 - czerwiec 1941 - kampania francuska, działania w Cambrai. (Francja).
początek lipca 1941 - front wschodni, przejście przez Litwę i Łotwę, a w lipcu poprzez Demyansk. Dotarcie do Leningradu i udział w walkach (Litwa, Łotwa, Związek Radziecki).
styczeń 1942 - kocioł demański (Związek Radziecki).

4. SS-Polizei-Panzergrenadier-Division

Niemiecka jednostka wojskowa utworzona w październiku 1939 roku. Jej żołnierzami byli policjanci. 24 stycznia 1942 została ona włączona do Waffen-SS.

Ważne daty:

styczeń 1940 - zmodernizowanie dywizji.
czerwiec 1941 - marzec 1942 - przeniesienie na front wschodni w postaci rezerwy (tak zwana grupa "Północ"). Działania nad rzeką Volkhow (Związek Radziecki).

5. SS-Panzer-Division „Wiking"

Elitarna dywizja pancerna powstała w drugiej połowie 1940 roku. Została utworzona z ochotników z Danii, Norwegii, Szwecji, Finlandii, Estonii, Holandii i Belgii, pod dowództwem niemieckich oficerów.

Ważne daty:

1941-1942 - front wschodni, przemarsz przez Galicję oraz Ukrainę. Walki pod Donem (Związek Radziecki).

6. SS-Gebirgs-Division „Nord"

Dywizja utworzona z SS-Totenkopfverbände w styczniu 1941 roku.

Ważne daty:

1940 - obrona granicy z Związkiem Radzieckim (okupowana Norwegia).
lipiec 1941 - Operacja Arctic Fox (Finlandia).
wrzesień 1941 - przeniesienie jednostki do Louhi (Finlandia).






Ostatnio zmieniony przez Francja dnia Sro Wrz 20, 2017 8:08 pm, w całości zmieniany 4 razy
Powrót do góry Go down
Zobacz profil autora


avatar
konta specjalne
PisanieTemat: Re: Wojsko i militaria   Nie Cze 04, 2017 5:54 pm


RSHA: SD, Gestapo, Kripo



Reichssicherheitshauptamt - RSHA


link do grafiki w pełnym rozmiarze: *klik*
źródło: *klik*

Główny Urząd Bezpieczeństwa Rzeszy powstał 27 września 1939 roku. RHSA był jednym z urzędów SS, a także departamentem Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. W marcu 1942 na czele RHSA stał Reinhard Heydrich, obejmujący stanowisko Szefa Policji Bezpieczeństwa i Służby Bezpieczeństwa (Chef der Sicherheitspolizei und des SD, w skrócie CSSD).


Służby policyjne we Francji zostały podzielone na 2 grupy:

1. Ordnungspolizei (ORPO), policję porządkową
2. Sicherheitspolizei (Sipo-SD), policję bezpieczeństwa
Obydwie grupy miały osobnych dowódców. Organizacja służb centralnych w Paryżu była wzorowana na RSHA.
Wydział centralny Sipo-SD i wydziały zewnętrzne były podzielone na siedem sekcji. Do ich normalnych zadań dochodziły zadania specjalne, związane z okupacją obcego państwa.

Sekcja II (SD), odpowiadała za relacje z policją francuską, nadzór, analizę kwestii prawnych. Zapewniała również kontakt z wydziałem administracji wojskowej, odpowiedzialnym za obozy i więzienia.

Sekcja III (SD), prowadziła listę „Otto”, sporządzoną pierwotnie przez Propagandę Staffela, nadzorując również prasę francuską. Lista ta obejmowała dzieła zakazane albo ze względu na autora – Żyda lub antynazistę – albo ze względu na temat. Sekcja ta prowadziła również kontrolę niemieckich biur handlowych. Zajmowała się prawami pracy pomocniczej i obowiązkowej.

Sekcja IV była właściwym Gestapo. Jej zadaniem była walka z „wrogami państwa”, sabotażystami, terrorystami i kontrwywiadem. Do jej biur trafiali nieszczęśnicy schwytani bądź przez funkcjonariuszy tej sekcji, bądź w wyniku pracy Sekcji III i VI. Przechwytywała ona także komunikaty nadawane do Londynu przez radiostacje RO i przygotowywała komunikaty-pułapki. Ta sekcja sprawowała kontrolę administracyjną nad samodzielnym Sonderkommandem (oddziałem specjalnym) przysłanym z Berlina i znanym pod nazwą Sonderkommando IV J, następnie zaś IV B 4, a zwalczającym Żydów. Oddział ten podlegał bezpośrednio Eichmannowi z Berlina. Dowódca oddziału przygotowywał „emigrację” Żydów, wprowadzając wstępne założenia, których wykonaniem zająć się miały władze francuskie. Żydzi byli chwytani podczas łapanek prowadzonych przez komisariaty do spraw żydowskich. Oprócz tego dowódca organizował regularne zebrania, w których uczestniczył przedstawiciel Abetza, wojskowi i „eksperci” francuscy.
Sekcja IV miała też ustalać, kto spośród zatrzymanych miał być sądzony przez trybunał wojskowy, a kto miał zostać deportowany bez sądu. Ich dodatkowym „przywilejem” było wybieranie zakładników do rozstrzelania w ramach represji.
W ramach sekcji IV działała podsekcja IV 5, organizująca „misje specjalne” oraz podsekcja IV N zajmująca się penetracją wywiadu przeciwnika. Zarządzała ona również dwiema jednostkami: Intervention-Referat, którego zadaniem było tworzenie oddziałów morderców, rekrutujących się z grup uderzeniowych PPF i Milicji. Oddziały te wkraczały do akcji, gdy SD i Gestapo nie chciały występować pod własnych szyldem. Atakowały organizacje, dokonywały porwań i mordów niepożądanych osobistości. Druga jednostka zwana IV Sekcją Policji Pomocniczej opierała się na pracujących dla Gestapo Francuzach. Sekcja ta stworzyła specjalną szkołą kształcącą ochotników.
Obie jednostki korzystały z usług pospolitych przestępców, których duża liczba została zwerbowana w więzieniach. Przestępcy ci stosowali tortury fizyczne podczas przesłuchań i wykorzystywali immunitet, jaki zapewniły im ausweisy i pozwolenia na broń, by popełniać niezliczone przestępstwa – kradzieże podczas rewizji, pozorowane rewizje w bogatych domach, szantaże, przemyt.
Ekipy te pracowały jednocześnie dla Gestapo, SD i Abwehry.
Sekcja IV przeznaczona była w zasadzie do wykonywania zadań wynikających z uprawnień sekcji V, to znaczy przeprowadzała aresztowania, przesłuchania i rewizje.

Sekcją V było Kripo (policja kryminalna). W zasadzie miała ona zwalczać czarny rynek. Ale to działania czysto teoretyczne, bo głównymi twórcami czarnego rynku były służby niemieckie, które czerpały z niego zyski. Współpracując z Gestapo, Kripo prowadziło badania antropometryczne na więźniach, sporządzało np. opisy poszukiwanych, wykonywało ekspertyzy broni, zdejmowało odciski palców itp.

Sekcja VI zajmowała się zbieraniem informacji na temat ugrupowań politycznych i badała ich powiązania z zagranicą. W Paryżu miała do dyspozycji 7 wyspecjalizowanych oddziałów: Sonderkommando Pannwitz biorący udział w operacji zwanej  „Rote Kappelle”; Funkspiel Kommando, który skupiał specjalistów w dziedzinie radiodetekcji; trzeci oddział zapewniał ochronę wysokich urzędników niemieckich i podróżujących po Francji; Kommando Wegner sprawował kontrolę nad wydawaniem wiz, a Sonder-Referat Wagnera kontrolował wyższe sfery życia społeczeństwa francuskiego, oddział szósty zajmował się rozpracowywaniem kamuflażu, jakim posługiwały się pojazdy armii podziemnej, ostatni oddział werbował prostytutki do domów publicznych zarezerwowanych dla żołnierzy niemieckich i tych istniejących w obozach koncentracyjnych.

Na forum nie można tworzyć okupantów niewpasowujących się w powyższą strukturę.




Ostatnio zmieniony przez Francja dnia Nie Cze 04, 2017 6:17 pm, w całości zmieniany 1 raz
Powrót do góry Go down
Zobacz profil autora


avatar
konta specjalne
PisanieTemat: Re: Wojsko i militaria   Nie Cze 04, 2017 6:13 pm


Mundury

Kiedy Hitler przejął władzę w NSDAP w 1921 roku,  z najbardziej zaangażowanych członków utworzono Oddziały Szturmowe (SA). Należeli do nich zasłużeni żołnierze, którzy nosili swoje stare, często wytarte, mundury albo bluzy kroju militarnego. Ubiór był właściwie dowolny, musiał jednak pozostać w tematyce militarnej elegancji. Za to każdy z nich obowiązkowo musiał nosić czerwoną opaskę na ramieniu ze swastyką.
Mundury, które nazywano brunatnymi (choć miały żółtawy odcień khaki), wprowadzono dopiero trzy lata później. Jeden z liderów rządzącej partii politycznej zakupił znaczą ilość munduru kolonialnego za czasów Wielkiej Wojny, więc nowsze ich modele szyto w zbliżonym kolorze. Początkowo ubiór bojowy składał się jedynie z koszuli z kieszeniami oraz bryczesów.

SS:

Do 1932 roku ubiór Waffen SS początkowo niewiele różnił się od Oddziałów Szturmowych: nosili podobną koszulę z kieszeniami. Dopiero wtedy Karl Diebitsch i Walter Heck zaprojektowali czarny mundur SS, których produkcją zajmował się Hugo Boss.
Kurtka SS posiadała cztery kieszenie. Charakteryzowała ją wysoka zabudowa oraz szerokie klapy, które rozchylały się ukazując dosłownie fragment koszuli. Koszula mogła być tylko biała lub khaki i każdy żołnierz SS musiał zakładać czarny krawat. Bryczesy pozostały takie same jak w przypadku munduru SA, a wysokie buty miały chronić stopę przed niepogodą i były kwintesencją elegancji. O lojalności wobec Führera przypominał esesmanom napis na pasie, zapinanym na wysokości talii: moim honorem jest wierność. Trzeba pamiętać, że na co dzień Waffen SS nosili szare, o wiele mniej eleganckie mundury. Podczas zadań specjalnych, tj. jak przebywanie w lesie, gdzie musieli dobrze się maskować czy na pustyniach z dużą amplitudą temperatur, mundury zmieniały swój materiał czy krój. Obowiązkowym elementem ubioru, tak jak w przypadku Oddziałów Szturmowych, była czerwona opaska ze swastyką. Dodatkowo znakiem rozpoznawczym SS były runy, oznaczające zwycięstwo oraz czaszka (Totenkopf) – symbol ten miał wyrażać pogardę do śmierci.

Wehrmacht:

Heer
Od 1936 żołnierze Heer nosili kurtkę określaną jako Feldbluse. Podobnie jak poprzednio omówione modele, miała cztery kieszenie  oraz kołnierz, który w odróżnieniu od SS był niewysoką stójką. Wersja galowa nie różniła się tak znacznie jak od tej na co dzień. Od 1941 szeregowcy nosili spodnie o szerokim kroju z długą nogawka, a oficerowie wygodne bryczesy – taki przydział munduru głównie wynikał z oszczędności na materiale niż kwestii przywilejów bądź wyróżnienia. Żołnierze z jednostek pancernych mieli skróconą do pasa, przypominającą bosmankę, kurtkę: Sonderbekleidung. W czołgach obowiązywał czarny mundur, spodnie z szerokimi nogawkami oraz berety i furażerki.


Luftwaffe
Żołnierze Luftwaffe umundurowanie galowe i służbowe mieli bardzo podobne do tego, które nosili esesmani. Różnił ich tylko kolor: mundur Luftwaffe miał szaroniebieski odcień. Piloci i spadochroniarze latali w kombinezonach, a na spotkania ćwiczebne ubierali się w krótką kurtkę z dwoma, a nie czterema, jak w poprzednich przypadkach, kieszeniami oraz spodnie w kant z szeroką nogawką. Obowiązkowo należało nosić beret oraz pas. Luftwaffe, jako jedno z nielicznych oddziałów Wehrmachtu, posiadało wiele odsłon munduru, w zależności od jego zastosowania i okazji.


Kriegsmarine
Marynarka wojenna miała zupełnie inny mundur. Granatowy odcień mundurów rozświetlała biel, błękit oraz złoto dodatków. Żołnierze musieli nosić dwurzędowy fason marynarki, w którym dało się zauważyć wyraźne podobieństwo do uniformów innych europejskich flot. Majtkowie nosili zwykły beret z napisem „Kriegsmarine”, a wyżsi stopniem oficerskim zakładali czapki z daszkiem z odpowiednimi do posiadanego stopnia zdobieniami. Marynarka posiadała dwie wygodne kieszenie, a rękaw w połowie przedramienia obszyty był białym materiałem oraz złotą nicią - naszycie, podobnie jak w przypadku daszków, różniło się w zależności od stopnia.



Powrót do góry Go down
Zobacz profil autora


Sponsored content
PisanieTemat: Re: Wojsko i militaria   

Powrót do góry Go down
 
Wojsko i militaria
Zobacz poprzedni temat Zobacz następny temat Powrót do góry 
Strona 1 z 1

Permissions in this forum:Możesz odpowiadać w tematach
Sous le ciel de Paris :: Krok Pierwszy :: Strefa Fabularna :: Vademecum-
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematuSkocz do: